Αναζήτησα τον εαυτό μου…

// Γράφει η Πωλίνα Γουρδέα //

Πόσο πολυσχιδής είναι ο σημερινός άνθρωπος; Με εντυπωσιάζουν πάντα οι περιπτώσεις ανθρώπων που μπορούν να διακρίνονται σε δύο τουλάχιστον τομείς ταυτόχρονα. Μπορεί κάποιος στη σημερινή εποχή να είναι, παραδείγματος χάριν,  δικηγόρος και ποιητής; Να είναι εξίσου μάχιμος και οξυδερκής στα δικαστικά έδρανα και να γράφει με την ψυχή του δυνατά ποιήματα; Φυσικά και μπορεί. Ο λόγος για τον νεαρό δικηγόρο – ποιητή Ανδρέα Βλαντή που μας ξαφνιάζει ευχάριστα με την τρίτη του ποιητική συλλογή από τις εκδόσεις Οδός Πανός (Αθήνα, 2019) και φέρει τον τίτλο Αναζήτησα τον εαυτό μου.

Γίνε Προμηθέας/ κλέψε τη φωτιά/ αλλά μην ξεχνάς/ πως εκείνη λάμπει/ μόνο στα σκοτάδια. (Το μυστικό της φωτιάς, σελ. 54)

Με ευθύβολο στίχο και καθαρή ματιά ο ποιητής Ανδρέας Βλαντής τολμά να γίνεται Προμηθέας, δηλαδή αυτός που έχει την πρότερη γνώση, αυτός που ξέρει τις συνέπειες από πριν και που μπορεί να γράφει χωρίς να ψεύδεται. Αναζητώντας τον εαυτό του και αντλώντας έμπνευση από ένα απόφθεγμα του Ηράκλειτου που λέει «ἐδιζησάμην ἐμεωυτόν», ο Βλαντής ωριμάζει (χωρίς να σαπίζει) μέσα από την ποιητική γραφή, ανακαλύπτωντας σταδιακά έναν εαυτό που μπορεί να δουλεύει πάνω σε εκείνον! Η γραφή του αποδεικνύει το πολυπράγμον του ανθρώπου και αποκαλύπτει μια αλήθεια που δυστυχώς, λίγοι αποδέχονται. Σχεδόν νομοτελειακώς, όποιος διακρίνεται σ’ έναν τομέα, οφείλει να διακρίνεται και σε άλλους, αναζητώντας ίχνη ενός εαυτού που συνεχώς αρέσκεται στο να διαφεύγει.

Αναζήτησα τον εαυτό μου/ και βρήκα ποιήματα./ Σημασία τώρα έχει/ να με χάσω ξανά. (διζησάμην ἐμεωυτόν – Αναζήτησα τον εαυτό μου, σελ. 66)

Ο Βλαντής γράφει προσπαθώντας να απαντήσει σε εσωτερικά ερωτήματα. Θέτει χρήσιμες ερωτήσεις που αφορούν τον κόσμο, τους ανθρώπους, τους προγόνους του, που δεν έχουν άλλο ίχνος παρά μόνο μέσα από εκείνον, τη χώρα και την πόλη που ζει και αναπνέει. Μέσα από τα ποιήματά του ο ίδιος βρίσκεται σε μια μόνιμη πνευματική, αλλά και σωματική εγρήγορση. Έτσι κι αλλιώς, η αναπόληση και η αφήγηση είναι πάντοτε διαρκείς διεργασίες.

Επίπονο να ξετυλίξεις το μεγαλείο,/ να αφήσεις παρακαταθήκη στους απογόνους,/ να μεθύσουν στο κορμί σου όλες οι γενιές/ τιμώντας τους προγόνους,/ συνεχιστής της λαλιάς τους./ Να ξεπερνάς κάθε στιγμή τον εαυτό σου/ γράφοντας με πένα από αίμα και βίωμα/ χωρίς γλυκανάλατες ονειρώξεις στα μισοσκόταδα. (Ο αιώνιος έρωτας Σκιάς και Φωτός, σελ. 14)

Η ποιητική συλλογή «Αναζήτησα τον εαυτό μου» αφορά στην προσπάθεια ενός νέου ανθρώπου να μιλήσει για τη ζωή μέσα από το σώμα του. Είναι μια απόπειρα διατύπωσης των ερεθισμάτων που δέχεται μια ποιητική ψυχή μελετώντας τον ίδιο της τον εαυτό. Μια μετάφραση, θα λέγαμε, αισθητικών πειραματισμών, ψυχολογικής οξυδέρκειας, αισθησιακής λεπτότητας και διάχυτης αμηχανίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι το εσωτερικό μας είναι διαιρεμένο εξαιτίας ενός μοιραίου τραύματος και η πληγή που μας τυρρανάει οφείλεται σε αυτή την πολύ παλιά μόλυνση, κοντά στην επιθυμία για μια ολότητα που εμπεριέχει τον εαυτό μας ως ενότητα με κάτι άλλο.

Ρούχα και παπούτσια έχουν τρύπες/ να απελευθερώνονται οι εποχές,/ οι καιροί που δε ζήσαμε/ και ήμασταν παρόντες./ Είμαστε τώρα εδώ/ φέροντας το βάρος των αιώνων/ μπαλώνοντας χιλιοφορεμένα παντελόνια.  (Φύλλα συκής, σελ. 32)

Είμαστε χωρισμένοι από την τομή που παράγει τις δύο κλίσεις μας, τις δύο ιδιοσυγκρασιακές κλίσεις μας. Την αναζήτηση της αλήθειας και την ποίηση που αναβλύζει από το βαθύ τραύμα αυτής της φοβερής διχοτόμισης. Εξ ου και η χιμαιρική  καταγωγή του οράματος της ενότητας, της ενιαίας σφαίρας του όλου, του «πλήρους ποιήματος» που θα μας δώσει το ομοίωμα του κόσμου. Ο ΑνδρέαςΒλαντής μέσα από το σύνολο των ποιημάτων του ανακαλύπτει ξανά το τραύμα αυτής της φοβερής διχοτόμησης, εκείνης που τον καθιστά ικανό και για τις δύο κλίσεις της ζωής του. Τον αναγκαίο βιοπορισμό μέσα από την δικηγορία και το αέναο πέταγμα μέσα από την αλήθεια της ποίησης. Εξάλλου ο ίδιος το ανακοινώνει ξεκάθαρα μέσα από τη ρωγμή της καρδιάς που τον οδηγεί ίσια κατά πάνω στο φεγγάρι.

Πανσέληνος με βοριά./ Αν μ’ αγαπάς/ βοήθησέ με να φεύγω./ Από τη ρωγμή της καρδιάς/ ίσια κατά πάνω στο φεγγάρι. (Πανσέληνος με βοριά, σελ. 55)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.